Morpedal Etkisi

Proje nedeniyle aramıza yeni katılan arkadaşlara biraz kendimizi anlatmak gerekirse….

Düşünüyorum da öyle çok şey var ki hem şaşırtıcı hem de ilginç olan…

Bizler ilk biraraya geldiğimizde hiç bu noktaya ulaşacağımızı planlamamıştık. Hatta kopmalar olacak diye söylenti bile çıkarılmıştı. Takım ruhunu hissetmeyenin zaten aramızda yeri olamazdı. Kaldı ki kocaman bir aile olduk geçen süreçte. Sürekli gelişen ve hayallerinin sınırı olmayan kadınlar katıldı Morpedala…

Gençler geliyor….Orta yaşlı hanımların arasında ne işimiz var demeden, benimsiyorlar çabucak o samimi ortamı. Üretmek istiyorlar heyecanlı ve sevgi dolu kalpleriyle… Bilgilendirme çalışması yapıyorlar toplantılarımızda zevkle…

Çocuklar mutlu bizimle… Anne ve babalarıyla bisiklet sürmenin keyfini çıkarıyorlar yanımızda. Eğlenceli teyzeler olduğumuzu düşünüyorlar, bizi ne denli sevindirdiklerinin farkında olmadan…

 

Anneanneler, babaanneler gençliklerine doğru yolculuğa çıkıyorlar Morpedalla… Kimse onlara “abla, teyze” demiyor. Bisiklet eşitliktir kuralının hakkı veriliyor çünkü. Hepimiz aynı yaştayız. Hep birlikte kâh 15, kâh 35 oluyoruz…

Turda rampa çok ve yorulan arkadaşımız olursa kahvaltıyı öğlene kaydırıp bekliyoruz dinlenmesini. Bazen mola verip birdirbir oynuyoruz… Düşene gülüyoruz yürekten kahkahalarla… Sohbet uzarsa “ ayıp olur “ demeden bulduğumuz köşede yatıyoruz, kardeş bildiğimizin evinde…

Ölümlerde başsağlığına, düğünlerde düğün yemeğine beraberce katılıyoruz. İstiyoruz ki birbirimize derman olalım. Sevinçte de hüzünde de yanyana duralım. İyi geliyoruz birbirimize… Eksimizle, artımızla, tükenmeyen coşkumuzla BİZ olmayı seviyoruz…